۲۰ توصیه عملی برای مراقبت در منزل

مراقبت در منزل

مراقبت از بیمار در منزل می تواند از لحاظ جسمی چالش برانگیز و از لحاظ عاطفی پرزحمت باشد. در اینجا چند نکته کاربردی برای تسهیل این امر و کاهش بار سنگین چنین مسئولیتی آورده شده است.

۱- یک روال روزانه را در پیش بگیرید.

بیماران وقتی دارای یک روال روزانه در زندگی شان باشند احساس امنیت بیشتری می کنند، بدین معنی که می دانند باید انتظار چه چیزی را بکشند. با بیمار راجع به برنامه روزانه اش صحبت کنید و لیستی را در نظر بگیرید که نیازهای بیمار در آن گنجانده شده باشد. این برنامه یا لیست کارهای روزمره باید مواردی همچون غذا خوردن، خواب، استحمام، ورزش و تفریح، خوردن دارو و چیزهای دیگر را شامل شود.

۲- روی عادت های غذایی خوب تمرکز کنید.

مراقب و  پرستار نیاز دارد تا از آماده شدن غذا در سر وقت مطمئن شود. اگر بیمار به سختی غذا می خورد، این موضوع می تواند بسیار چالش برانگیز باشد. مراقب باید ترجیحات غذایی بیمار را در نظر بگیرد و این موضوع را درک کند که وی نمی تواند عادت های تغذیه ای روزمره خود را یک شبه تغییر دهد.

۳- عملکرد دستگاه گوارش

مراقب باید عملکرد روزمره دستگاه گوارش و دفع بیمار را مد نظر قرار داده و به هر گونه مسئله غیرعادی توجه کند.

۴- نیازهای جسمانی

ابتدا نیازهای جسمی بیمار را در نظر بگیرید، آنگاه نیازهای معنوی، احساسی و روحی روانی را مد نظر قرار دهید. بیمار نیاز دارد تا راحت باشد، درد نداشته باشد، درست غذا بخورد، عملکرد روده اش درست باشد و موارد دیگر – این جنبه های جسمانی و فیزیکی در کیفیت زندگی بیمار، نقش بزرگی بازی می کنند.

۵- الگوهای خواب سالم را توسعه دهید.

بیماران معمولا عادت دارند تا در طول روز بخوابند و در شب بیدار باشند. اگر بیمار در منزل باشد، الگوی خواب وی ممکن است کل فضای خانه را تحت تاثیر قرار دهد. اگر بیمار در یک محیط ناآشنا باشد، نوعی از عدم راحتی نظیر گرسنگی/تشنگی/ سر و صدا را تجربه می کند یا ترس و اضطراب دارد که ممکن است روی کیفیت خوابش نیز تاثیر بگذارد.

۶- در بخشی از برنامه روزانه تمرین و نرمش کنید.

ممکن است که زمان هایی برای ماساژ یا نرمش به همراه کارشناس مربوطه نظیر درمانگر شغلی در برنامه روزمره گنجانده شود.

۷- از رختخواب بیمارستانی به جای رختخواب معمولی استفاده کنید.

هم برای بیمار و هم برای مراقب راحت تر است که از بیمار در یک بستر بیمارستانی پرستاری شود.

۸- حرکت دادن بیمار

اگر بیمار قادر به تغییر موقعیت و حرکت دادن خودش نیست، مراقب باید بیمار را حداقل هر چهار ساعت یکبار بچرخاند و حرکت دهد تا از زخم بستر جلوگیری شود. اگر زخم بستر هم اینک وجود دارد بازه های تغییر موقعیت بیمار باید کوتاه تر باشند. مراقب باید بداند که چگونه و به طور صحیح بیمار را بلند کند و وی را حرکت دهد تا از جراحت و صدمه به وی و بیمار جلوگیری شود.

۹- جلوگیری از زخم بستر

بیمار را هر ۲-۴ ساعت بچرخانید. مناطقی از بدن که به آن ها فشار زیادی وارد می شود را با کِرِم آبی یا دیگر لوسیون ها ماساژ دهید. رطوبت پوست، چین و چروک ها یا خرده ریزها در رختخواب و مالش و سایش هم ممکن است به زخم بستر کمک کنند.

۱۰- بهداشت دهان و دندان

بیمار باید بعد از هر وعده غذایی دندان هایش را مسواک بزند. اگر بیمار قادر نیست تا خودش این کار را انجام دهد، از یک مسواک نرم و خمیردندان برای تمیزکردن دندان هایش استفاده کنید. مطمئن شوید که لثه ها را هم تمیز کرده اید. تلاش کنید تا از دهانشویه استفاده کنید، البته اگر بیمار اجازه داد. پروتزهای دندانی باید هر روز خارج و تمیز شوند. از برق لب یا وازلین برای لب های بیمار استفاده کنید.

۱۱- مراقبت از مو

اگر بیمار برای شستن موهایش نیاز به کمک دارد، بهتر آن است که موهایش کوتاه نگه داشته شود و این کار مراقبت از موها را آسان تر می کند.

۱۲- مراقبت از ناخن ها

کوتاه کردن منظم ناخن ها مهم است. حتی می توان ماهی یک بار از یک متخصص درمان و حفاظت پا برای مراقبت از ناخن کمک گرفت. ناخن های هر انگشت دست باید جوری کوتاه شوند تا شکل همان انگشت را به خود بگیرند، در حالی که ناخن های پا را باید به طور مستقیم برش داد. در کوتاه کردن ناخن های بیماران دیابتی بسیار دقت کنید.

۱۳- مقابله با بی اختیاری

با بیمارستان ها می توان به جهت ملحفه های ویژه بی اختیاری تماس گرفت. پوشک بزرگسالان هم می تواند در این زمینه مورد استفاده قرار بگیرد. شما همچنین می توانید از محافظ تشک برای پوشاندن تشک قبل از قرار دادن رختخواب روی آن استفاده کنید.

۱۴- شستن دست ها

مراقب به دانستن چگونگی شستن درست دست هایش با آب و صابون نیازمند است، برای آن که توسط زخم ها و جراحت های باز آلوده نشود. اگر بیمار دارای عفونتی است، استفاده از دستکش های یک بار مصرف به طور جد توصیه می گردد.

۱۵- اقدامات احتیاطی

داروها باید در مکانی امن و دور از دسترس کودکان نگهداری شوند.

۱۶- شماره های تماس مفید

لیستی از شماره تماس افراد مهم و ضروری (پزشکان، پرستاران، خدمات آمبولانس، خدمات دارویی و غیره) را نزد خود نگهداری کنید.

۱۷- جزئیات بیمار

مراقب در وهله اول باید به اطلاعات اولیه بیمار، مدارک درمانی شامل کارت کمک های پزشکی و چیزهای شبیه آن دسترسی داشته باشد تا در صورتی که بیمار نیاز به آمبولانس یا بستری شدن در بیمارستان داشت، بتواند از آنها بهره بگیرد.

۱۸- مدیریت اضطراب

بیمار را به صحبت یا نوشتن درباره تفکرات یا احساساتش تشویق کنید، وی را در فعالیت های آرامش بخش شرکت دهید و گروه های حمایتی را جستجو کنید. مطمئن شوید که این امور در کنترل درد بیمار موثر است، در عین حالی که ممکن است به احساسات تنش زای وی اضافه کند.

۱۹- نگهداری از مراقب

مراقبان به یاد داشته باشند که باید مراقب سلامتی خود نیز باشند. زمان هایی را برای استراحت، تمدد اعصاب، نرمش و ورزش اختصاص دهید و وقفه هایی در کار جهت رسیدگی به خودتان ایجاد کنید.

۲۰- احترام به باورهای فرهنگی و اعتقادی

با توجه به هنجارهای فرهنگی و اعتقادی، به آرزوها و آرمان های بیمار احترام بگذارید و برای آن چیزی که برای وی مهم است ارزش قائل شوید. این موضوع شامل باورهای مذهبی و آداب و رسوم، ترجیحات غذایی، استفاده از زبانی خاص برای مکالمه، تصمیمات مرتبط با سلامتی و سنت های مرتبط با مرگ و میر است.

8 0
با خدمات اسیست بیشتر آشنا شوید: www.assisthome.org

این مطالب رو هم پیشنهاد می‌کنیم ببینید

درباره نویسنده: علیرضا

هیچکس مسئول شادی و رضایت شما نیست بجز خودتان.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *